многоле́тник м., бот. мнагале́тняя (шматгадо́вая) раслі́на.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

плаку́н-трава́, -ы́, ж.

Шматгадовая травяністая расліна, якая выкарыстоўваецца ў народнай медыцыне.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

шматгадо́вы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. шматгадо́вы шматгадо́вая шматгадо́вае шматгадо́выя
Р. шматгадо́вага шматгадо́вай
шматгадо́вае		 шматгадо́вага шматгадо́вых
Д. шматгадо́ваму шматгадо́вай шматгадо́ваму шматгадо́вым
В. шматгадо́вы (неадуш.)
шматгадо́вага (адуш.)		 шматгадо́вую шматгадо́вае шматгадо́выя (неадуш.)
шматгадо́вых (адуш.)
Т. шматгадо́вым шматгадо́вай
шматгадо́ваю		 шматгадо́вым шматгадо́вымі
М. шматгадо́вым шматгадо́вай шматгадо́вым шматгадо́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

жытня́к, -у́, м.

Шматгадовая кармавая травяністая расліна сямейства злакавых.

Ж. разросся на палетках.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

свірэ́пка, -і, ДМ -пцы, ж.

Пустазелле, палявая шматгадовая расліна з жоўтымі кветкамі.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

цыкламе́н, -у, м.

Травяністая шматгадовая расліна сямейства першакветных з яркімі кветкамі; альпійская фіялка.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

шматгадо́вы, -ая, -ае.

Які жыве, існуе, працягваецца шмат гадоў.

Шматгадовыя травы.

Шматгадовая дзейнасць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

амяла́, -ы́, ж.

Шматгадовая вечназялёная расліна з белымі атрутнымі ягадамі, якая паразітуе на іншых дрэвах.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

тае́мнік, -у, м.

Шматгадовая травяністая бесхларафільная расліна сямейства заразіхавых, якая паразітуе на каранях ляшчыны, вольхі і пад.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

тапінамбу́р і тапіна́мбур, -у, м.

Шматгадовая травяністая расліна сямейства складанакветных з прыдатнымі для яды клубнямі; земляная груша.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)