трагі́чны, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да трагедыі (у 1 знач.), уласцівы ёй.
2. Уласцівы выканаўцам трагедыі, які здольны перадаваць моцныя пачуцці.
3. Страшны, катастрафічны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
трагі́чны, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да трагедыі (у 1 знач.), уласцівы ёй.
2. Уласцівы выканаўцам трагедыі, які здольны перадаваць моцныя пачуцці.
3. Страшны, катастрафічны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пастая́нны, ‑ая, ‑ае.
1. Які не спыняецца, не перарываецца; бесперапынны.
2. Які не змяняецца, нязменны; той жа самы.
3.
4. Які заўсёды зберагае вернасць чаму‑н. (пэўным поглядам, думкам, сімпатыям).
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
тэро́р, ‑у,
Палітыка расправы з палітычнымі і класавымі праціўнікамі з прымяненнем насілля аж да фізічнага знішчэння.
•••
[Ад лац. terror — страх, жах.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
эфе́кт, ‑у,
1. Моцнае ўражанне, зробленае кім‑, чым‑н. на каго‑н.
2.
3. Вынік якіх‑н. дзеянняў, дзейнасці.
4.
•••
[Ад лац. effectus — дзеянне.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ста́лы, ‑ая, ‑ае.
1. Які стаў дарослым, дасягнуў поўнага развіцця.
2. Здольны рабіць, дзейнічаць самастойна, без чыёй‑н. дапамогі, кіраўніцтва; сур’ёзны.
3. Вопытны, які дасягнуў майстэрства ў чым‑н.
4. Пастаянны, нязменны;
5. Добра абдуманы; які сведчыць пра вопытнасць, майстэрства.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шыро́кі, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае вялікія памеры ў папярочніку;
2. Свабодны па пакрою, які не прылягае да фігуры.
3. Які займае сабой вялікую прастору; вялізны.
4. Размашысты, свабодны (пра крокі, рухі і пад.).
5.
6.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)