цялёпканне, ‑я,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
цялёпканне, ‑я,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
цяплы́нь, ‑і,
Тое, што і цеплыня.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
скразны́, -а́я, -о́е.
1. Які праходзіць наскрозь.
2. Які перамяшчаецца прама ад аднаго пункта да другога, без перасадак і перагрузак.
3. Які распаўсюджваецца на ўсе моманты вытворчай дзейнасці, на ўвесь прадмет.
4. Рэдкі, ажурны; праз які праходзіць
5. Пра вецер, што дзьме праз адтуліны, якія знаходзяцца насупраць адна адной.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Зара́, зо́ры ’яркая афарбоўка гарызонта пры ўсходзе і заходзе сонца’, ’зорка’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
шчо́драсць, ‑і,
Уласцівасць шчодрага.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
электрасвятло́, ‑а,
Электрычнае
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вы́ключыцца, ‑чуся, ‑чышся, ‑чыцца;
1. Перастаць удзельнічаць у чым‑н.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
цыліндры́чны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да цыліндра, уласцівы цыліндру (у 1 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
рыда́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
Моцна плакаць, усхліпваць, залівацца слязамі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прыцьме́ць, ‑ее;
Страціць сваю яркасць, бляск.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)