пазале́ташні, ‑яя, ‑яе.

Які быў пазалетась. Пазалеташняя вясна. // Які мае два гады, захоўваецца два гады. Пазалеташняе цяля. Пазалеташнія запасы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прыблі́зна нареч. приблизи́тельно;

п. падлічы́ць — приблизи́тельно подсчита́ть;

п. ў во́сем гадзі́н — приблизи́тельно в во́семь часо́в;

нара́да прадо́ўжыцца п. два дні — совеща́ние продли́тся приблизи́тельно два дня

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

кабрыяле́т, -а, М -ле́це, мн. -ы, -аў, м.

1. Лёгкі аднаконны двухколы экіпаж без козлаў з адным сядзеннем.

2. Легкавы аўтамабіль з адкідным верхам і з колькасцю месцаў два і болей.

|| прым. кабрыяле́тны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

двухле́тка

1. двухго́дка, -кі ж.;

2. (сроком в два года) двухго́дка, -кі ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

корч, карча́, мн. карчы́, карчо́ў, м.

1. Пень, вывернуты з зямлі з карэннем.

Сабраць карчы ў кучы.

2. Куст бульбы, цыбулі, вывернуты з зямлі (разм.).

Выкапаць два карчы бульбы.

|| памянш. ко́рчык, -а, мн. -і, -аў, м.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

двухго́ддзе, ‑я, н.

1. Прамежак часу ў два гады. Мінулае двухгоддзе.

2. Гадавіна чаго‑н., што адбылося або пачалося два гады таму назад.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

двухкіламетро́вы, ‑ая, ‑ае.

1. Працягласцю ў два кіламетры. Партызаны займалі двухкіламетровую паласу ўздоўж Дняпра. Шамякін.

2. Маштабам два кіламетры ў сантыметры. Двухкіламетровая карта.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дубле́т, -а, М -ле́це, мн. -ы, -аў, м.

1. Адзін з двух аднолькавых прадметаў, другі экзэмпляр якой-н. рэчы.

Д. кнігі ў бібліятэцы.

2. Два выстралы запар па адной цэлі з двухствольнай стрэльбы.

|| прым. дубле́тны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Два́кроць ’два разы’ (Нас.). Запазычанне з польск. dwakroć ’тс’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

абза́ц м.

1. абзац; кра́сная строка́; о́тступ;

з ~ца — с абза́ца; с кра́сной строки́;

2. (часть текста между двумя отступами) абза́ц;

прачыта́ць два ~цы — прочита́ть два абза́ца

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)