абве́ргнуць сов. опрове́ргнуть;

а. чыю́-не́будзь тэо́рыю — опрове́ргнуть чью́-л. тео́рию

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зы́чыць несов. жела́ть;

з. дабра́ каму́-не́будзь — жела́ть добра́ кому́-л.

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

калі́-не́будзь нареч. когда́-нибу́дь, когда́-либо; в оди́н прекра́сный день

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вы́хваціць, ‑хвачу, ‑хваціш, ‑хваціць; зак., што.

Тое, што і выхапіць. Страшэнны штукар і свавольнік гэты Нёман. Кожны год удзярэ ён якую-небудзь штуку: то выкаціць на чый-небудзь шнур стары .. труп дрэва, то выхваціць цэлую луку ў адных і прыточыць другім. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

даве́днік, ‑а, м.

Кніга з кароткімі і дакладнымі звесткамі аб чым-небудзь. Архіўны даведнік. Бібліяграфічны даведнік.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

самалю́бнасць, ‑і, ж.

Тое, што і самалюбства. Ісці дзе-небудзь у сярэдзіне не дазваляла.. [Ермакову] самалюбнасць. Мележ.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

невысо́кий невысо́кі;

быть невысо́кого мне́ния о ко́м-л., о чём-л. быць невысо́кай ду́мкі аб кім-не́будзь, аб чым-не́будзь.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

абжарга́ць

‘падрапаць што-небудзь (руку, твар); асядлаць, сесці верхам на што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. абжарга́ю абжарга́ем
2-я ас. абжарга́еш абжарга́еце
3-я ас. абжарга́е абжарга́юць
Прошлы час
м. абжарга́ў абжарга́лі
ж. абжарга́ла
н. абжарга́ла
Загадны лад
2-я ас. абжарга́й абжарга́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час абжарга́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

адкаламу́ціць

‘ускаламуціць, замуціць што-небудзь; унесці неспакой, беспарадак у што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. адкаламу́чу адкаламу́цім
2-я ас. адкаламу́ціш адкаламу́ціце
3-я ас. адкаламу́ціць адкаламу́цяць
Прошлы час
м. адкаламу́ціў адкаламу́цілі
ж. адкаламу́ціла
н. адкаламу́ціла
Загадны лад
2-я ас. адкаламу́ць адкаламу́цьце
Дзеепрыслоўе
прош. час адкаламу́ціўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

адчасава́ць

‘адкласці ў часе, адтэрмінаваць што-небудзь; правесці дзе-небудзь пэўны час’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. адчасу́ю адчасу́ем
2-я ас. адчасу́еш адчасу́еце
3-я ас. адчасу́е адчасу́юць
Прошлы час
м. адчасава́ў адчасава́лі
ж. адчасава́ла
н. адчасава́ла
Загадны лад
2-я ас. адчасу́й адчасу́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час адчасава́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)