подби́ть сов.

1. в разн. знач. падбі́ць;

подби́ть подмётки у боти́нок падбі́ць падно́скі да чараві́каў;

подби́ть глаз падбі́ць во́ка;

подби́ть за́йца падбі́ць за́йца;

подби́ть ору́дие падбі́ць гарма́ту;

подби́ть те́сто падбі́ць це́ста;

2. портн. падбі́ць, падшы́ць;

3. перен., разг. (на что-л.) падбі́ць; (подговорить) падбухто́рыць; см. подбива́ть;

4. (итог) прост. падбі́ць, падве́сці;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

посы́лка ж.

1. (действие) пасы́лка, -кі ж., пасыла́нне, -ння ср.;

посы́лка де́нег пасы́лка (пасыла́нне) гро́шай;

2. (то, что посылается) пасы́лка, -кі ж.;

получи́ть посы́лку атрыма́ць пасы́лку;

3. филос. пасы́лка, -кі ж.;

пра́вильная посы́лка для вы́вода пра́вільная пасы́лка для высно́вы;

быть на посы́лках (у кого-л.) быць на пасы́лках (у каго-небудзь);

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

сла́ва

1. сла́ва, -вы ж.;

во сла́ву Ро́дины на (у) сла́ву Радзі́мы;

2. (плохой отзыв, дурная репутация) нясла́ва, -вы ж., га́ньба, -бы ж.;

на сла́ву на сла́ву, як ма́е быць;

сла́ва бо́гу дзя́куй бо́гу;

петь сла́ву (кому, чему) пець сла́ву (каму, чаму);

то́лько (одна́) сла́ва, что то́лькі (адна́) сла́ва, што.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ху́же сравн. ст.

1. нареч. горш, го́рай;

ему́ ста́ло ху́же яму́ ста́ла горш (го́рай);

ху́же всего́ то, что горш (го́рай) за ўсё то́е, што…;

как нельзя́ ху́же як найго́рш (як найго́рай);

2. прил. го́ршы [за каго, за што, як (чым) хто, як (чым) што];

нет ничего́ ху́же, чем… няма́ нічо́га го́ршага, як…;

он не ху́же други́х ён не го́ршы за і́ншых.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

чу́яться

1. (чувствоваться, ощущаться) разг. чу́цца, адчува́цца;

здесь чу́ется просто́р тут адчува́ецца прасто́р;

чу́ется за́пах бензи́на адчува́ецца пах бензі́ну;

в во́здухе чу́ялась весна́ у паве́тры адчува́лася вясна́;

2. безл. чу́цца, адчува́цца;

чу́ется мне, что они́ недо́брые лю́ди здае́цца мне, што яны́ нядо́брыя лю́дзі;

3. страд. чу́цца; прадчува́цца, адчува́цца; см. чу́ять.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пра́вда в разн. знач. пра́ўда, -ды ж., мн. нет;

ве́рой и пра́вдой (служи́ть) ве́рай і пра́ўдай (служы́ць);

все́ми пра́вдами и непра́вдами усі́мі пра́ўдамі і няпра́ўдамі;

смотре́ть пра́вде в глаза́ глядзе́ць пра́ўдзе ў во́чы;

по пра́вде говоря́ (сказа́ть) па пра́ўдзе ка́жучы (сказа́ць);

пра́вда-ма́тка пра́ўда-ма́тка;

пра́вду-ма́тку ре́зать пра́ўду-ма́тку рэ́заць;

что пра́вда, то пра́вда што пра́ўда, то пра́ўда;

пра́вду иска́ть пра́ўды шука́ць;

чи́стая пра́вда чы́стая пра́ўда;

ва́ша пра́вда ва́ша пра́ўда;

доби́ться пра́вды дайсці́ (дабі́цца) пра́ўды;

в нога́х пра́вды нет погов. у нага́х пра́ўды няма́; но́гі для даро́гі;

пра́вда глаза́ ко́лет посл. пра́ўда во́чы ко́ле;

что пра́вда, то не грех посл. што пра́ўда, то не грэх;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

аддава́ць несов.

1. в разн. знач. отдава́ть; (подвергать действию чего-л.) предава́ть; (осуждать на что-л.) обрека́ть; (в школу и т.п. — ещё) определя́ть;

2. (об оружии) отдава́ть;

1, 2 см. адда́ць;

3. отдава́ть, припа́хивать;

а. перава́гу — отдава́ть предпочте́ние;

а. зямлі́ — предава́ть земле́;

а. канцы́ — отдава́ть концы́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

адмалаці́ць сов.

1. в разн. знач. отмолоти́ть;

а. усё жы́та — отмолоти́ть всю рожь;

а. тры дні — отмолоти́ть три дня;

2. отрабо́тать на молотьбе́; отмолоти́ть;

то́е, што ві́нен, я ~лачу́ — то, что до́лжен, я отмолочу́;

3. перен., разг. отколоти́ть, изби́ть;

4. перен., разг. отбараба́нить;

а. дакла́д — отбараба́нить докла́д

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

адцягну́цца сов.

1. (отодвинуться, переместиться) оттащи́ться, оттяну́ться;

2. (отвестись, отвлечься) оттяну́ться;

3. (на прежнее место) оттащи́ться;

4. (стать отвислым) оттяну́ться;

5. (про что-л. натянутое) оттяну́ться;

6. тех. (удлиниться путём ковки) оттяну́ться;

7. перен. (отклониться от чего-л.) отвлечься;

8. перен. (на более длительный срок) оттяну́ться

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

гавары́цца несов.

1. говори́ться, расска́зываться;

пра гэ́та гаво́рыцца ў арты́куле — об э́том говори́тся (расска́зывается) в статье́;

2. безл. (о наличии желания, настроения говорить) говори́ться;

яму́ сёння не́шта не ~ры́лася — ему́ сего́дня что́-то не говори́лось;

3. страд. произноси́ться; провозглаша́ться; см. гавары́ць 3;

як гаво́рыцца — как говори́тся

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)