подби́ть сов.
1. в разн. знач. падбі́ць;
подби́ть подмётки у боти́нок падбі́ць падно́скі да чараві́каў;
подби́ть глаз падбі́ць во́ка;
подби́ть за́йца падбі́ць за́йца;
подби́ть ору́дие падбі́ць гарма́ту;
подби́ть те́сто падбі́ць це́ста;
2. портн. падбі́ць, падшы́ць;
3. перен., разг. (на что-л.) падбі́ць; (подговорить) падбухто́рыць; см. подбива́ть;
4. (итог) прост. падбі́ць, падве́сці;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
посы́лка ж.
1. (действие) пасы́лка, -кі ж., пасыла́нне, -ння ср.;
посы́лка де́нег пасы́лка (пасыла́нне) гро́шай;
2. (то, что посылается) пасы́лка, -кі ж.;
получи́ть посы́лку атрыма́ць пасы́лку;
3. филос. пасы́лка, -кі ж.;
пра́вильная посы́лка для вы́вода пра́вільная пасы́лка для высно́вы;
◊
быть на посы́лках (у кого-л.) быць на пасы́лках (у каго-небудзь);
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
сла́ва
1. сла́ва, -вы ж.;
во сла́ву Ро́дины на (у) сла́ву Радзі́мы;
2. (плохой отзыв, дурная репутация) нясла́ва, -вы ж., га́ньба, -бы ж.;
◊
на сла́ву на сла́ву, як ма́е быць;
сла́ва бо́гу дзя́куй бо́гу;
петь сла́ву (кому, чему) пець сла́ву (каму, чаму);
то́лько (одна́) сла́ва, что то́лькі (адна́) сла́ва, што.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ху́же сравн. ст.
1. нареч. горш, го́рай;
ему́ ста́ло ху́же яму́ ста́ла горш (го́рай);
ху́же всего́ то, что… горш (го́рай) за ўсё то́е, што…;
как нельзя́ ху́же як найго́рш (як найго́рай);
2. прил. го́ршы [за каго, за што, як (чым) хто, як (чым) што];
нет ничего́ ху́же, чем… няма́ нічо́га го́ршага, як…;
он не ху́же други́х ён не го́ршы за і́ншых.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
чу́яться
1. (чувствоваться, ощущаться) разг. чу́цца, адчува́цца;
здесь чу́ется просто́р тут адчува́ецца прасто́р;
чу́ется за́пах бензи́на адчува́ецца пах бензі́ну;
в во́здухе чу́ялась весна́ у паве́тры адчува́лася вясна́;
2. безл. чу́цца, адчува́цца;
чу́ется мне, что они́ недо́брые лю́ди здае́цца мне, што яны́ нядо́брыя лю́дзі;
3. страд. чу́цца; прадчува́цца, адчува́цца; см. чу́ять.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пра́вда в разн. знач. пра́ўда, -ды ж., мн. нет;
◊
ве́рой и пра́вдой (служи́ть) ве́рай і пра́ўдай (служы́ць);
все́ми пра́вдами и непра́вдами усі́мі пра́ўдамі і няпра́ўдамі;
смотре́ть пра́вде в глаза́ глядзе́ць пра́ўдзе ў во́чы;
по пра́вде говоря́ (сказа́ть) па пра́ўдзе ка́жучы (сказа́ць);
пра́вда-ма́тка пра́ўда-ма́тка;
пра́вду-ма́тку ре́зать пра́ўду-ма́тку рэ́заць;
что пра́вда, то пра́вда што пра́ўда, то пра́ўда;
пра́вду иска́ть пра́ўды шука́ць;
чи́стая пра́вда чы́стая пра́ўда;
ва́ша пра́вда ва́ша пра́ўда;
доби́ться пра́вды дайсці́ (дабі́цца) пра́ўды;
в нога́х пра́вды нет погов. у нага́х пра́ўды няма́; но́гі для даро́гі;
пра́вда глаза́ ко́лет посл. пра́ўда во́чы ко́ле;
что пра́вда, то не грех посл. што пра́ўда, то не грэх;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
аддава́ць несов.
1. в разн. знач. отдава́ть; (подвергать действию чего-л.) предава́ть; (осуждать на что-л.) обрека́ть; (в школу и т.п. — ещё) определя́ть;
2. (об оружии) отдава́ть;
1, 2 см. адда́ць;
3. отдава́ть, припа́хивать;
◊ а. перава́гу — отдава́ть предпочте́ние;
а. зямлі́ — предава́ть земле́;
а. канцы́ — отдава́ть концы́
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
адмалаці́ць сов.
1. в разн. знач. отмолоти́ть;
а. усё жы́та — отмолоти́ть всю рожь;
а. тры дні — отмолоти́ть три дня;
2. отрабо́тать на молотьбе́; отмолоти́ть;
то́е, што ві́нен, я ~лачу́ — то, что до́лжен, я отмолочу́;
3. перен., разг. отколоти́ть, изби́ть;
4. перен., разг. отбараба́нить;
а. дакла́д — отбараба́нить докла́д
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
адцягну́цца сов.
1. (отодвинуться, переместиться) оттащи́ться, оттяну́ться;
2. (отвестись, отвлечься) оттяну́ться;
3. (на прежнее место) оттащи́ться;
4. (стать отвислым) оттяну́ться;
5. (про что-л. натянутое) оттяну́ться;
6. тех. (удлиниться путём ковки) оттяну́ться;
7. перен. (отклониться от чего-л.) отвлечься;
8. перен. (на более длительный срок) оттяну́ться
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
гавары́цца несов.
1. говори́ться, расска́зываться;
пра гэ́та гаво́рыцца ў арты́куле — об э́том говори́тся (расска́зывается) в статье́;
2. безл. (о наличии желания, настроения говорить) говори́ться;
яму́ сёння не́шта не ~ры́лася — ему́ сего́дня что́-то не говори́лось;
3. страд. произноси́ться; провозглаша́ться; см. гавары́ць 3;
◊ як гаво́рыцца — как говори́тся
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)