вядо́мы
‘які ідзе за вядучым’
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вядо́мы |
вядо́мая |
вядо́мае |
вядо́мыя |
| Р. |
вядо́мага |
вядо́май вядо́мае |
вядо́мага |
вядо́мых |
| Д. |
вядо́маму |
вядо́май |
вядо́маму |
вядо́мым |
| В. |
вядо́мы (неадуш.) вядо́мага (адуш.) |
вядо́мую |
вядо́мае |
вядо́мыя (неадуш.) вядо́мых (адуш.) |
| Т. |
вядо́мым |
вядо́май вядо́маю |
вядо́мым |
вядо́мымі |
| М. |
вядо́мым |
вядо́май |
вядо́мым |
вядо́мых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
во́чны
‘які мае адносіны да вока’
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
во́чны |
во́чная |
во́чнае |
во́чныя |
| Р. |
во́чнага |
во́чнай во́чнае |
во́чнага |
во́чных |
| Д. |
во́чнаму |
во́чнай |
во́чнаму |
во́чным |
| В. |
во́чны (неадуш.) во́чнага (адуш.) |
во́чную |
во́чнае |
во́чныя (неадуш.) во́чных (адуш.) |
| Т. |
во́чным |
во́чнай во́чнаю |
во́чным |
во́чнымі |
| М. |
во́чным |
во́чнай |
во́чным |
во́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
ві́нны
‘які мае адносіны да віна’
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ві́нны |
ві́нная |
ві́ннае |
ві́нныя |
| Р. |
ві́ннага |
ві́ннай ві́ннае |
ві́ннага |
ві́нных |
| Д. |
ві́ннаму |
ві́ннай |
ві́ннаму |
ві́нным |
| В. |
ві́нны (неадуш.) ві́ннага (адуш.) |
ві́нную |
ві́ннае |
ві́нныя (неадуш.) ві́нных (адуш.) |
| Т. |
ві́нным |
ві́ннай ві́ннаю |
ві́нным |
ві́ннымі |
| М. |
ві́нным |
ві́ннай |
ві́нным |
ві́нных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
производя́щий
1. прич. які́ (што) ро́біць, які́ (што) право́дзіць; які́ (што) выко́нвае; які́ (што) выкліка́е, які́ (што) прычыня́е; які́ (што) вырабля́е; яка́я (што) нараджа́е; які́ (што) надае́ чын, які́ (што) узво́дзіць (у чын); які́ (што) выво́дзіць; см. производи́ть;
2. прил., эк. вытвара́ючы, вырабля́ючы;
3. грам. утвара́льны;
производя́щая осно́ва утвара́льная асно́ва.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
иссо́хший
1. прич. які́ (што) вы́сах; які́ (што) ссох; які́ (што) усо́х; які́ (што) засо́х;
2. прил. вы́сахлы; ссо́хлы; усо́хлы; засо́хлы.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
заи́скивающий
1. прич. які́ (што) паддо́брываецца, які́ (што) запабяга́е, які́ (што) падла́шчваецца, які́ (што) падлі́зваецца; см. заи́скивать;
2. прил. ліслі́вы, падлі́злівы.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
объединя́ющий
1. прич. які́ (што) аб’ядно́ўвае, які́ (што) ядна́е; які́ (што) гурту́е, які́ (што) згурто́ўвае; см. объединя́ть;
2. прил. аб’ядна́льны; згуртава́льны.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
сверка́ющий
1. прич. які́ (што) блі́скае, які́ (што) бліскаці́ць; які́ (што) зіхаці́ць; які́ (што) блішчы́ць; см. сверка́ть;
2. прил. зіхатлі́вы, бліску́чы;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пожира́ющий
1. прич. які́ (што) есць, які́ (што) з’яда́е; які́ (што) пажыра́е; які́ (што) паглына́е; см. пожира́ть;
2. прил. паглына́льны; пажыра́льны.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
обраба́тывающий
1. прич. які́ (што) апрацо́ўвае; які́ (што) урабля́е; які́ (што) настро́йвае, які́ (што) угаво́рвае; які́ (што) абла́джвае; см. обраба́тывать;
2. прил. апрацо́ўчы;
обраба́тывающая промы́шленность апрацо́ўчая прамысло́васць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)