медна... і медна-...
Першая састаўная частка складаных слоў са знач. медны (у 1, 2 і 4 знач.), напр.: меднапракатны, меднарудны, медна-бронзавы, медна-буры, медна-жоўты, медна-чырвоны.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
на́пуск, -у, м.
1. гл. напусціць.
2. Частка адзення, якая свабодна звісае, выступае над чым-н.
Кофтачка з напускам.
3. Спуск сабак на звера ў час палявання (спец.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
чырвона... і чырвона-... (а таксама чырвана...).
Першая састаўная частка складаных слоў са знач. чырвоны (у 1—3 знач.), з чырвоным, напр.: чырвонагаловы, чырвонагвардзейскі, чырвонаармеец; чырвона-карычневы, чырвона-пярэсты.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
шы́нка, -і, ДМ -нцы, мн. -і, -нак, ж.
Сцегнавая ці лапатачная частка тушы свінні або барана, адпаведным чынам прыгатаваная для ўжывання.
Вяпровая ш.
|| прым. шы́начны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
по́хва, ‑ы, ж.
1. Уваходная частка жаночых палавых органаў.
2. Ніжняя частка ліста, якая ў выглядзе трубкі ахоплівае сцябло ў некаторых раслін.
3. Тое, што і ножны 1. [Тапурыя] выняў з похвы і заткнуў за пояс нож. Самуйлёнак. [Мікола] выцягнуў з похвы фінку, адкрыў бляшанку кансерваў, адрэзаў хлеба. Новікаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
цыбу́ліна, ‑ы, ж.
1. Патоўшчаная, звычайна падземная, частка сцябла некаторых раслін. Цыбуліна цюльпана. Цыбуліна лілеі.
2. Галоўка цыбулі. Маці адрэзала лусту хлеба, дастала цыбуліну, загарнула ў паперку крыху солі і ўсё гэта паклала ў торбачку. Гамолка.
3. Расшыраная частка некаторых органаў, частак арганізма. Цыбуліна аорты. Цыбуліна воласа.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вела...
Першая частка складаных і складанаскарочаных слоў, якая па свайму значэнню адпавядае слову «веласіпедны», напрыклад: веласпорт, велатрэк, велапакрышка.
[Ад лац. velox, velocis — хуткі.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
даміна́нта, ‑ы, ДМ ‑нце, ж.
Кніжн. Асноўная, дамінуючая ідэя; асноўная прымета або важнейшая састаўная частка чаго‑н.
[Іт. dominante.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дзярж...
Першая састаўная частка складных слоў, якая адпавядае па значэнню слову «дзяржаўны», напрыклад: дзяржапарат, дзяржбанк, дзяржгандаль, дзяржплан, дзяржфонд.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дробна... (а таксама драбна...).
Першая састаўная частка складаных слоў, якая адпавядае па значэнню слову «дробны», напрыклад: дробнакаліберны, дробнаўласніцкі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)