вашы́вец, ‑шыўца, м.

Разм. груб. Той, хто завашывеў; неахайны, брудны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

візіцёр, ‑а, м.

Уст. Той, хто прыязджае з візітам; наведвальнік.

[Фр. visiteur.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

во́днік, ‑а, м.

Разм. Той, хто працуе на водным транспарце.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

антрапані́мія, ‑і, ж.

Спец. Сукупнасць антрапонімаў той ці іншай мовы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абме́ршчык, ‑а, м.

Разм. Той, хто займаецца абмерваннем чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

авія́тар, ‑а, м.

Той, хто займаецца лётнай справай, авіяцыяй; лётчык.

[Фр. aviateur.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абара́начнік, ‑а, м.

Разм. Той, хто што або прадае абаранкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абма́ншчык, ‑а, м.

Той, хто абмануў ці абманвае каго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

інсінуа́тар, ‑а, м.

Кніжн. Той, хто карыстаецца метадам інсінуацый; паклёпнік.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

інспіра́тар, ‑а, м.

Кніжн. Той, хто інспіруе што‑н.; падбухторшчык.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)