мані́шка, -і,
Белы нагруднік, прышыты або прышпілены да мужчынскай кашулі, а
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
мані́шка, -і,
Белы нагруднік, прышыты або прышпілены да мужчынскай кашулі, а
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
маршчы́на, -ы,
Складка, згіб на скуры твару, цела, а
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
міні́раваць, -ру́ю, -ру́еш, -ру́е; -ру́й; -рава́ны;
Залажыць (закладваць) міны для ўзрыву чаго
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
на́ледзь, -і,
Ледзяная корка, якая ўтвараецца ў выніку замярзання вады, што выйшла на паверхню, а
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
но́рка¹, -і,
Драпежны пушны звярок сямейства куніцавых з густой бліскучай поўсцю, а
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
шу́лер, -а,
Чалавек, які ў картачнай гульні выкарыстоўвае махлярскія прыёмы, а
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
шырыня́, -і,
1.
2. Працягласць чаго
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ра́туша, ‑ы,
1. Орган самакіравання ў гарадах феадальнай Заходняй Еўропы, а
2. Орган гарадскога самакіравання ў Расіі ў 18 — пачатку 19 ст., а
[Польск. ratusz.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сучляне́нне, ‑я,
1.
2. Від, спосаб змацавання асобных частак, дэталей, секцый чаго‑н., а
3.
4. Месца злучэння асобных частак травяністай расліны (частак сцябла, сцябла і лістоў і пад.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вогнепрыпа́сы, ‑аў;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)