Verbum

выпа́рына, -ы, ж.

Пот, які выступае на целе (звычайна ў хворага пасля гарачкі).

Пакрыцца выпарынай.

га¹, нескл., м.

Скарочанае абазначэнне слова гектар; ужыв. звычайна пры лічэбніку.

Засеяна 180 га лёну.

гарка́віць, 1 і 2 ас. звычайна не ўжыв., -віць; незак.

Мець гаркаваты прысмак.

Смятана г.

гіпертрафі́равацца, 1 і 2 ас. звычайна не ўжыв., -руецца; зак. і незак.

Падвергнуцца (падвяргацца) гіпертрафіі.

глянцава́цца, 1 і 2 ас. звычайна не ўжыв., -цу́ецца; незак.

Пакрывацца глянцам, начышчацца да бляску.

ке́ліх, -а, мн. -і, -аў, м.

Пасудзіна для віна ў выглядзе вялікай, звычайна высокай чаркі.

зачо́с, -у, мн. -ы, -аў, м.

Зачасаная звычайна назад пасма валасоў.

Валасы з прыгожым зачосам.

даі́цца, 1 і 2 ас. звычайна не ўжыв., до́іцца; незак.

Даваць малако.

Карова яшчэ доіцца.

дальтані́зм, -у, м.

Недахоп зроку, звязаны з няздольнасцю адрозніваць некаторыя колеры, звычайна чырвоны і зялёны.

старажы́тнасць, -і, ж.

1. гл. старажытны.

2. звычайна мн. Помнікі мінулага.

У горадзе многа старажытнасцей.