Verbum

А́ДЭН,

каланіяльнае ўладанне Вялікабрытаніі на Пд Аравійскага п-ва ў 1839—1967; гл. Йемен.

т. 1, с. 145

МАНТСЕРА́Т (Montserrat),

востраў у Вест-Індыі. Пл. 100 км². На востраве аднайм. ўладанне Вялікабрытаніі.

т. 10, с. 88

РА́НЧА (ісп. rancho),

1) у краінах Лацінскай Амерыкі сельская сядзіба і зямельнае ўладанне пры ёй.

2) У ЗША — жывёлагадоўчая або інш. ферма з адпаведным зямельным участкам.

т. 13, с. 307

МАЛА́Я (Malaya),

заходняя частка Малайзіі, на п-ве Малака. Пл. 131,6 тыс. км². Нас. каля 17 млн. чал. (1997). Да 1948 — брыт. ўладанне, у 1948—63 тэр. М. — Малайская Федэрацыя, з 1963 — у складзе Малайзіі (Зах. Малайзія).

т. 10, с. 15

АКВІТА́НІЯ (лац. Aguitania),

гістарычная вобласць на ПдЗ Францыі. У старажытнасці рымская правінцыя ў Галіі. З 507 належала Франкскаму каралеўству, у 2-й пал. 7 — 1-й пал. 8 ст. — герцагства. У 1154—1453 англ. ўладанне. З 13 ст. мела назву Гіень. У 1472 канчаткова далучана да Францыі.

т. 1, с. 190

ВО́ЙТАЎСТВА,

1) адм.-гасп. адзінка ў ВКЛ і ў Польшчы ў 15—18 ст. У войтаўства ўваходзілі адна або некалькі вёсак, што найчасцей складалі невял. зямельнае ўладанне на велікакняжацкіх землях, якім кіраваў сельскі войт, або горад, часам з навакольнымі землямі, якім кіраваў гар. войт.

2) Назва пасады войта паводле Статута ВКЛ 1588.

Т.​І.​Доўнар.

т. 4, с. 258