МАЮ́СКУЛЬНАЕ ПІСЬМО́ (ад лац. majusculus крыху большы),

алфавітнае пісьмо, якое складаецца з вял. літар (маюскул). Да М.п. адносілася стараж. грэч. і лац. эпіграфічнае пісьмо. Рукапіснае лац. пісьмо захоўвала маюскульны характар да 2 ст. (гл. таксама Мінускульнае пісьмо).

т. 10, с. 241

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

МІНУ́СКУЛЬНАЕ ПІСЬМО́ (ад лац. minusculus вельмі малы),

алфавітнае пісьмо, якое складаецца з малых літар (мінускул). Узнікла ў 2 ст. ў лац. рукапісным пісьме, у 3 ст. выцесніла маюскульнае пісьмо.

т. 10, с. 458

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)