ці́ха прысл.

1. (нягучна) léise; gedämpft (прыглушана); geräuschlos (без шуму);

2. (спакойны) still, rúhig;

3. у знач. вык безас. still; wíndstill (пра надвор’е);

тут ці́ха hier ist es still;

4. (павольна) lángsam

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

softly

[ˈsɔftli]

adv.

паці́ху, ці́ха

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

under one’s breath

шэ́птам, ці́ха

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

horch! int ша!, ці́ха!

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

silently

[ˈsaɪləntli]

adv.

1) ці́ха, мо́ўчкі

2) бязгу́чна; бясшу́мна

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

pianíssimo adv муз. піяні́сіма, ве́льмі ці́ха

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

sácht, sáchte

1. a ці́хі, паво́льны, асцяро́жны

2. adv асцяро́жна, паво́льна, ці́ха;

ímmer [nur mal] ~e! спако́йна!, ці́ха!

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Siléntium n -s, -ti¦en маўча́нне;

~! ці́ха!, цішэ́й!

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

quietly

[ˈkwaɪətli]

adv.

1) ці́ха, ці́хенька, паці́ху; ціхачо́м, цішко́м

2) спако́йна

3) нерухо́ма

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

soft-spoken

[,sɔftˈspoʊkən]

adj.

1) лаго́дны; які́ ці́ха, спако́йна гаво́рыць

2) паці́ху, лаго́дна сказа́ны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)