Verbum

Föhre f -, -n хво́я, сасна́

lóben vt (um, für A, wegen G) хвалі́ць (за што-н), ухваля́ць;

◊

jéder Krämer lobt séine Wáre ≅ ко́жная жа́ба-кво́чка сваё бало́та хва́ліць; дзе хво́я ні стаі́ць, свайму́ бо́ру шумі́ць;

j-n über den grünen Klée ~ захвалі́ць каго́-н.;

man soll den Tag nicht vor dem Ábend ~ ≅ кураня́т уво́сень лі́чаць

Vógel m -s, -Vögel

1) пту́шка, птах

2) перан. пту́шка, гусь (пра чалавека);

ein lóser ~ разм. легкаду́мны чалаве́к;

du hast wohl éinen ~ (im Kópfe)? разм. у цябе́, напэўна, не́шта з галаво́й?;

◊

wer éinen ~ hat, der muss ihn füttern ≅ лю́біш паганя́ць, любі́ і каня́ гадава́ць;

friss ~, óder stirb! хоць памры́, але́ зрабі́!;

den ~ erkénnt man an den Fédern па пе́р’і пту́шку пазнаю́ць;

jédem ~ gefällt sein Nest ≅ дзе хво́я ні стаі́ць, а ўсё свайму́ бо́ру шумі́ць; ко́жны цыга́н сваю́ кабы́лу хва́ліць