ха́ртыя ж. Charta [´kar-] f -, -s, Charte [´ʃartə] f -, -n;

канстытуцы́йная ха́ртыя Verfássungs¦urkunde f -, -n;

Вялікая ха́ртыя во́льнасцяў гіст. Mágna C(h)árta (libertátum) (лац.);

Атланты́чная ха́ртыя die Atlántikcharta

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Chárta [k-] f -, -s і -tae [-tε]

1) папе́ра, папі́рус, пергаме́нт

2) ха́ртыя, ру́капіс; гістары́чны дакуме́нт

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)