у́нікум м. Únikum n -s, -s і -ka

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Únikum n -s, -ka уніка́льная [аднаразо́вая] з’я́ва

2) n -s, -s разм. у́нікум; чалаве́к-дзіва́к

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)