улама́ць разм.

1. (праламаць) dúrchbrechen* vt; éinschlagen* vt, dúrchstoßen* vt (прабіць); dúrchhauen* vt (прасячы дзірку);

2. (адламаць) ábbrechen* vt;

3. перан. (схіліць да чаго-н.) (mit Mühe) überréden vt, (mit Mühe) überzéugen vt, herúmbringen* vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

уло́мваць, уло́мліваць гл. уламаць

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)