укруці́ць, укру́чваць

1. (круцячы што-н. уставіць) éinschrauben vt, éindrehen vt;

укруці́ць ля́мпачку éine Glühbírne éinschrauben;

2. (загарнуць у што-н.) éinhüllen vt, éinwickeln vt; éinmummen vt, vermúmmen vt (разм.)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

éinschrauben vt укру́чваць, ушрубо́ўваць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

éinrollen vt скру́чваць тру́бкай [у тру́бку]; укру́чваць, заго́ртваць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

umwíckeln II vt (mit D) укру́чваць, абкру́чваць, абмо́тваць (чым-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

шрубава́ць

1. тэх. Gewínde schnéiden*;

2. (укручваць) zúschrauben vt, éine Schráube ánziehen*;

2. (выкручваць) lósschrauben аддз. vt; die Schráube lóckern (паслабіць, адпусціць)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

herúmschlagen*

1. vt абго́ртваць, укру́чваць

2. ~, sich (mit D)

1) бі́цца (з кім-н.)

2) бі́цца (над чым-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)