Verbum

éinweisen* vt

1) ука́зваць, інструктава́ць

2) дава́ць накірава́нне [о́рдэр]

instituíeren vt

1) нала́джваць, засно́ўваць

2) распараджа́цца, ука́зваць

déuten

1. vt тлума́чыць, растлума́чваць

2. vi (auf A) ука́зваць (на што-н.)

híndeuten vi (auf A)

1) ука́зваць, пака́зваць (на што-н.)

2) намяка́ць (на што-н.)

ándeuten vt намяка́ць, ука́зваць; намяча́ць, абазнача́ць;

das déutet nichts Gútes an гэ́та нічо́га до́брага не праро́чыць;

flüchtig ~ бе́гла абмалява́ць

moníeren vt

1) нага́дваць каму́-н. (пра што-н.), выка́зваць незадавальне́нне, ука́зваць на памы́лку

2) камерц. заяўля́ць рэклама́цыю (на тавар)

ángeben*

1. vt

1) ука́зваць, называ́ць, дава́ць зве́сткі

2) дано́сіць (на каго-н.);

den Ton ~ задава́ць тон

2. vi хвалі́цца, выхваля́цца

vórzeichnen vt

1) (j-m) пака́зваць, як малява́ць (каму-н. што-н.)

2) (j-m) ука́зваць (каму-н.), павуча́ць (каго-н.);

j-m sein Verhálten ~ інструктава́ць каго́-н., як сябе́ паво́дзіць

3) абазнача́ць

ánweisen* vt

1) ука́зваць, пака́зваць; настаўля́ць, інструкці́раваць інструктава́ць

2) зага́дваць, даруча́ць

3) выдзяля́ць, адво́дзіць (каму-н. што-н.)

4) пераво́дзіць, рабі́ць (паштовы) пераво́д; адкрыва́ць крэды́т, асігнава́ць

5):

ich bin daráuf ángewiesen… я вы́мушаны…;

sie sind aufeinánder ángewiesen яны́ зале́жаць адзі́н ад аднаго́