узніма́ць

1. у розн. знач. (падымаць) hében* vt; hóchheben* vt; hóchnehmen* аддз. vt (уверх); empórheben* vt (высока);

узніма́ць сцяг die Flágge híssen;

узніма́ць ве́тразі die Ségel sétzen;

2. (абуджаць) wécken vt;

узніма́ць каго-н. з ло́жка j-n (áuf)wécken; j-n aus dem Schlaf trómmeln;

3. (закранаць, пачынаць) ánschneiden* vt;

узніма́ць пыта́нне éine Fráge ánschneiden* [áufwerfen*, áufrollen];

4. (узвышаць, залішне ўзносіць) rühmen vt, lóbpreisen* неаддз. vt; erhöhen vt; erhében* vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

узня́ць гл. узнімаць

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ánpreisen* vt усхваля́ць; рэкламава́ць;

hímmelhoch ~ ве́льмі [залі́шне] узніма́ць [узно́сіць, расхва́льваць]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

empórheben* vt

1) падыма́ць, узніма́ць

2) узвыша́ць, узно́сіць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

empórtreiben* vt гнаць угару́, наганяць, узніма́ць (тс. цэны)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

áuftreiben* vt

1) узніма́ць (пыл)

2) дастава́ць; прыдба́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

узня́ты

1. hoch gelégen; hoch gehóben;

2. перан. hoch, erhóben;

3. (пра пытанне) ángeregt; гл. тс. узнімаць

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

áufzerren vt

1) разрыва́ць; раздзіра́ць

2) падыма́ць, узніма́ць, цягну́ць уве́рх

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

fíxen vt

1) груб. упы́рскваць нарко́тыкі

2) наганя́ць, узніма́ць бі́ржавыя ку́рсы

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

áufwirbeln

1. vt узніма́ць, уздыма́ць

2. vi (s) закружы́цца ві́храм; уздыма́цца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)