Verbum

Bestückung f - аснашчэ́нне, узбрае́нне

Bewáffnung f -, -en узбрае́нне; узбро́йванне

Rüstzeug n -(e)s збро́я, узбрае́нне

Wíederbewaffnung f -, -en узбрае́нне зноў; рэмілітарыза́цыя

Kríegsrüstung f -, -en узбрае́нне, падрыхто́ўка да вайны́

Áufrüstung f -, -en

1) узбрае́нне

2) тэх. манта́ж; будава́нне (рыштаванняў)

Áusrüstung f -, -en

1) забеспячэ́нне; амуні́цыя, рышту́нак, інвента́р; абсталява́нне

2) узбрае́нне

Rüstung f -, -en

1) гіст. па́нцыр, ла́ты

2) узбрае́нне;

konventionélle ~ звыча́йнае ўзбрае́нне

3) буд. рыштава́нне

4) тэх. армату́ра, абсталява́нне

5) падрыхто́ўка, збо́ры

6) падрыхто́ўка да вайны́

Wáffe f -, -n

1) збро́я, узбрае́нне;

blánke ~ хало́дная збро́я;

~n an Bord карабе́льная збро́я;

atomáre ~n а́тамная збро́я;

automátische ~n аўтаматы́чная збро́я;

hérkömmliche [konventionélle] ~n звыча́йная збро́я;

nukleáre [thermonukleáre] ~n я́дзерная [тэрмая́дзерная] збро́я;

schwére ~n ця́жкая (пяхо́тная) збро́я;

~n und Gerät вайск. баява́я тэ́хніка;

~ mit éingraviertem Námenszug імянна́я збро́я;

~n führen змага́цца (са збро́яй у рука́х);

die ~n strécken [níederlegen] скла́сці збро́ю, зда́цца, капітулі́раваць капітулява́ць;

mit den ~n klírren бра́згаць збро́яй;

únter die ~n tréten* стаць пад ружжо́;

von der ~ Gebráuch máchen пусці́ць у ход [прымяні́ць] збро́ю;

von den ~n stárrend ≅ узбро́ены да зубо́ў;

zu den ~n gréifen* хапа́цца за збро́ю, падня́ць збро́ю;

die ~ aus der Hand schlágen* абяззбро́іць каго́-н., вы́біць збро́ю з рук у каго́-н.;

die ~ gégen sich (A) selbst kéhren [wénden*] пако́нчыць з сабо́ю, павярну́ць збро́ю супро́ць само́га сябе́

2) перан. збро́я;

die géistige ~ ідэалагі́чная зброя

3) род во́йскаў