Verbum

herábziehen* vt

1) сця́гваць

2) прыніжа́ць, высме́йваць

verschléppen vt

1) сця́гваць

2) зано́сіць (заразу)

3) заця́гваць (справу)

4) укра́сці

kontrahíeren

1. vt сця́гваць, сціска́ць

2. vt заключа́ць (кантракт, дагавор);

Schúlden ~ заключа́ць даўгаво́е абавяза́цельства

zúschnüren vt

1) зашнуро́ўваць

2) сця́гваць, сціска́ць;

j-m die Kéhle ~ задушы́ць каго́-н.

strámmen

1. vt сця́гваць; наця́гваць

2. vi

1) абця́гваць

2) рэ́заць, ці́снуць (пра цесную вопратку; рабіць балюча)

zusámmenziehen*

1. vt

1) сця́гваць, збіра́ць

2) скарача́ць (тэкст); зву́жваць

2. ~, sich

1) заця́гвацца, сця́гвацца

2) збіра́цца, надыхо́дзіць, набліжа́цца;

ein Gewítter zieht sich zusámmen збіра́ецца навальні́ца

stréifen

1. vt

1) рабі́ць пало́сы

2) дакрана́цца (да чаго-н.); закрана́ць

3) зніма́ць, сця́гваць;

die Ärmel in die Höhe ~ закаса́ць рукавы́

2. vi (s, h) блука́ць, ры́скаць; вандрава́ць;

séine Beríchte stréiften ans Märchenhafte яго́ паведамле́нні нага́двалі вы́думку [вы́мысел]

ábziehen*

1. vt

1) сця́гваць, здыма́ць (вопратку, абутак)

2) здзіра́ць (скуру)

3) вылі́чваць;

éine Súmme ~ вы́лічыць су́му

4) сцэ́джваць; зліва́ць, разліва́ць у бутэ́лькі

5) палігр. адціска́ць

6) адця́гваць;

die Áufmerksamkeit ~ адця́гваць ува́гу

6) адве́сці;

die Trúppen ~ адве́сці во́йскі

2. vi (s) адыхо́дзіць, ісці́; ад’язджа́ць