схіл м.

1. (спуск) Ábhang m -es, -hänge, Böschung f -, -en; Hálde f -, -n;

2. (нахіленая плоскасць) Bahn f -, -en, Rútsche f -, -n;

вінтавы́ схіл Schnéckenrutsche f;

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

hillside

[ˈhɪlsaɪd]

n.

схіл узго́рку

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Böschung f -, -en адхо́н, схіл

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Dáchabfall m -s, -abfälle схіл да́ху [страхі́]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Stéigung f -, -en пад’ём; нахі́л, схіл

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Hálde f -, -n адхо́н, схіл (гары)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Gefälle n -s, - скат, схіл; спад

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Ábdachung f -, -en пака́тасць; нахі́л; схіл

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

скос м.

1. с.-г. (касьба) Ábmähen n -, -, Héumahd f -, -en;

2. (схіл) Ábhang m -es, -hänge

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

fállend a:

~e Réihe матэм. спада́ючы рад;

~es Gelände схіл, гара́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)