суадно́сіны мн. Wéchselbeziehung f -, -en, (Wéchsel)verhältnis n -ses, -se; Korrelatión f -, -en;

суадно́сіны сіл Krä́fteverhältnis n;

суадно́сіны мо́вы і мы́слення філас., антр. die Bezíehung zwíschen Spráche und Dénken

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ratio

[ˈreɪʃioʊ]

n.

прапо́рцыя f., суадно́сіны pl.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Proportión f -, -en прапо́рцыя, суадно́сіны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

correlation

[,kɔrəˈleɪʃən]

n.

суадно́сіны pl., дачыне́ньне n.; су́вязь f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Máchtverhältnis n -ses, -se суадно́сіны сіл

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

correlate

[ˈkɔrəleɪt]

1.

v.t.

устанаўля́ць суадно́сіны

2.

v.i.

суадно́сіцца, быць у суадно́сінах

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Korrelatión f -, -en суадно́сіны, карэля́цыя (у розн. знач.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

interrelation

[,ɪntərɪˈleɪʃən]

n.

узае́мадачыне́ньне n., узае́масу́вязь f., адно́сіны pl. only, суадно́сіны pl. only

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Verhältnis n -ses, -se

1) суадно́сіны, прапо́рцыя; машта́б, каэфіцые́нт;

úmgekehrtes ~ матэм. адваро́тная прапо́рцыя;

chémisches ~ хімі́чная ўласці́васць;

im ~ zu etw. (D) у параўна́нні з чым-н.

2) (zu D) адно́сіны (да каго-н., чаго-н.); су́вязь (з кім-н., чым-н.);

ínniges ~ це́сная су́вязь;

ein ~ éingehen* [ánknüpfen] завяза́ць адно́сіны

3) pl вару́нкі, абста́віны; стано́вішча;

er lebt in ärmlichen [dürftigen] ~sen ён жыве́ ў дрэ́нных умо́вах;

bei uns líegen die ~se ánders у нас умо́вы [вару́нкі] і́ншыя;

die näheren ~se дэта́лі, падрабя́знасці

4) сро́дкі, магчы́масці;

über séine ~se lében жыць не па сро́дках;

für méine ~se па маі́х сро́дках [магчы́масцях]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

сі́ла ж.

1. Kraft f -, Kräfte; Stärke f -, -n (інтэнсіўнасць); Wucht f - (удару, доказаў і да т. п.); Macht f -, Mächte, Gewált f -, -en (моц);

сі́ла во́лі Wíllenskraft;

тво́рчыя сі́лы наро́да die schöpferische Kraft des Vólkes;

ру́хальная сі́ла bewégende [vórwärts tréibende] Kraft, Tríebkraft f;

усведамле́нне сваёй сі́лы das Bewússtsein der éigenen Kraft;

расстано́ўка сіл Kräfteverteilung f;

суадно́сіны сі́л Kräfteverhältnis n -ses;

по́ўны сі́лы kráftstrotzend;

з усяе́ сі́лы aus állen Kräften, aus Léibeskräften, únter Áufbietung áller Kräfte;

агу́льнымі сі́ламі mit veréinten Kräften, geméinschaftlich;

сваі́мі сі́ламі aus éigener Kraft;

гэ́та яму́ не пад сі́лу das kann er nicht bewältigen;

◊

з пазі́цыі сі́лы aus éiner Positión der Stärke (heráus);

гэ́та вышэ́й ад маі́х сі́л das geht über méine Kraft, das überstéigt méine Kräfte;

2. фіз., тэх. Kraft f;

сі́ла прыцягне́ння Ánziehungskraft f;

сі́ла цяжа́ру Schwérkraft f;

ко́нская сі́ла (скар. к. c.) Pférdestärke f (скар. PS);

уда́рная сі́ла Stóßkraft f;

3. мн. вайск.:

узбро́еныя сі́лы Stréitkräfte pl;

паве́траныя сі́лы Lúftstreitkräfte pl;

вае́нна-марскі́я сі́лы Séestreitkräfte pl; (Kríegs)marine f;

сухапу́тныя сі́лы Lándstreitkräfte pl (скар. LdSK);

4. юрыд.:

сі́ла зако́ну gesétzliche Kraft, Réchtskraft f, Gesétzeskraft f;

уступі́ць у сі́лу in Kraft tréten*;

атрыма́ць сі́лу зако́на Réchtskraft erlángen;

стра́ціць сі́лу áußer Kraft tréten*;

заста́цца ў сі́ле in Kraft bléiben*, gültig bléiben*;

жыва́я сі́ла вайск. Kräfte pl, Soldáten pl, Trúppen pl;

жыва́я сі́ла і баява́я тэ́хніка Ménschen und Materiál;

працо́ўная сі́ла Árbeitskraft f, Árbeitskräfte pl

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)