стаў м.

1. (сажалка) Teich m -(e)s, -e;

2. (запруда) Damm m -(e)s, Dämme, Stáudamm m

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

pond

[pɑ:nd]

n.

са́жалка f., стаў -ва m., ставо́к -ўка́ m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ill-fated

[,ɪlˈfeɪtəd]

adj.

1) бяздо́льны, няшча́сны (чалаве́к)

2) які́ стаў прычы́най няшча́сьця, непрые́мнасьці

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

непазнава́льны nicht wíeder zu erkénnen [wíederzuerkennen], nicht erkénnbar; únerkenntlich;

ён стаў непазнава́льным er ist nicht wíeder zu erkénnen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

асе́лы

1. (які зляжаўся, стаў ніжэйшы) ábgesackt; éingesunken;

2. (які апаў, апусціўся) ábgelagert;

3. (які знайшоў сабе пастаяннае прыстанішча) sésshaft [ánsässig] geworden;

4. (пра глебу, кучу, будынак і пад.); éingesunken (які абрынуўся, абваліўся); ábgesackt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

pool

I [pu:l]

n.

1) азяры́на -ы f.; вір -у m.; стаў -ва m.

2) басэ́йн -а m.

a swimming pool — басэ́йн для пла́ваньня

II [pu:l]

n.

1) пул -у m.

а) аб’е́днаны фонд

б) каапэрацы́йная арганіза́цыя

2) пул -у m. (від білья́рднай гульні́)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

bekéhren

1. vt (zu D) павярну́ць, схілі́ць (напр., у іншую веру)

2. ~, sich (zu D) прыня́ць (новую веру); памяня́ць ду́мку;

er bekéhrte sich zu méiner Áuffassung ён стаў на мой пункт по́гляду

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

bracket

[ˈbrækɪt]

1.

n.

1) падпо́рка, падста́ўка f.

2) ду́жка f.

3) гру́па, катэго́рыя f.

the lowest income bracket — гру́па з найніжэ́йшымі дахо́дамі

4) кансо́ль f.

2.

v.t.

1) падпіра́ць кансо́ляй

2) браць у ду́жкі

3) спалуча́ць скрэ́пай

4) падво́дзіць пад адну́ катэго́рыю

Don’t brace me with him — Ня ста́ў мяне зь і́м у адну́ катэго́рыю

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

quéllen*

1. vi (s)

1) крыні́чыць, біць крыні́цай, лі́цца ручаём;

die Tränen ~ ihr aus den Áugen слёзы лью́цца ў яе з вачэ́й ручаём

2) набрыня́ць, пу́хнуць;

mir quoll der Bíssen im Múnde кава́лак стаў у мяне́ папяро́к го́рла

2. vt (па слаб. спраж.) размо́чваць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

rear

I [rɪr]

1.

n.

1) за́дняя ча́стка; зад -у m.

2) тыл (а́рміі або́ флёту)

2.

adj.

за́дні, тылавы́, ты́льны

the rear door — за́днія дзьве́ры

•

- at the rear of

- in the rear of

II [rɪr]

v.t.

1) гадава́ць, выро́шчваць, разво́дзіць; узгадо́ўваць

2) узно́сіць, будава́ць

3) падыма́ць

to rear one’s head — падыма́ць галаву́

4) станаві́цца дубка́

The horse reared — Конь стаў дубка́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)