спрацава́ць
1. разм. (зрабіць працу) éine Árbeit máchen, áusführen vt;
2. (атрымацца) Erfólg háben, kláppen vi ()
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)