слабаво́льны wíllensschwach

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Schwächling m -s, -e слабаво́льны чалавек; слаба́к

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

weakling

[ˈwi:klɪŋ]

1.

n.

слаба́к -а́ m.

2.

adj.

1) слабы́, кво́лы

2) слабаво́льны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

infirm

[ɪnˈfɜ:rm]

1.

adj.

1) няду́жы, слабы́, хво́ры

2) слабаво́льны, слабахара́ктарны, нерашу́чы

3) нямо́цны, хі́сткі, няўсто́йлівы

2.

v.t.

скасо́ўваць (зако́н, прывіле́й), рабі́ць неправамо́цным

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)