скуго́ліць

1. (жаласліва выць) héulen vi; wínseln vi (пра жывёлу);

2. перан., разм. fléhentlich bítten*, flénnen vi

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

wail

[weɪl]

1.

v.i.

1) лямантава́ць, галасі́ць

2) выць; завыва́ць; скуго́ліць

2.

n.

1) ля́мант -у m., галашэ́ньне n.

2) выцьцё, завыва́ньне n.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

bleat

[bli:t]

1.

n.

1) бляя́ньне n. (аве́чкі, казы́), мы́каньне n. (цяля́ці)

2) скуго́леньне, нарака́ньне n.

2.

v.i.

1) бляя́ць, мы́каць, мыча́ць

2) нарака́ць, скуго́ліць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

whine

[hwaɪn]

1.

v.i.

1) скавыта́ць; скуго́ліць; еката́ць (пра саба́ку)

2) пішчэ́ць, хны́каць (пра дзіця́)

3) нарака́ць; ска́рдзіцца

2.

n.

1) скавыта́ньне, скуго́леньне n.

2) піск -у m., хны́каньне, нарака́ньне n.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)