скрыжава́ць

1. kréuzen vt, verschränken vt, übers Kreuz légen;

скрыжава́ць ру́кі на грудзя́х die Arme (über der Brust) kréuzen [(ver)schränken];

скрыжава́ць но́гі die Béine übereinánderchlagen*; mit úntergeschlagenen Béinen sítzen*;

2. біял. kréuzen vt;

◊

скрыжава́ць мячы́ die Schwérter kréuzen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

schränken vt

1) скрыжава́ць (рукі)

2) разво́дзіць (пілу)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

verschränken vt

1) скрыжава́ць, пакла́сці [скла́сці] крыж-на́крыж

2) абмяжо́ўваць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Klínge f -, -n кліно́к; лязо́;

die ~n kréuzen скрыжава́ць шпа́гі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

шпа́га ж. вайск. гіст., спарт. Dégen m -s, -;

агалі́ць шпа́гу den Dégen zíehen* [entblößen, zücken];

скрыжава́ць шпа́гі (з кім-н.) die Dégen kréuzen;

фехтава́нне на шпа́гах Dégenfechten n -s

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

únterschlagen* I vt падбіва́ць (што-н. пад што-н.);

die Árme ~ скрыжава́ць ру́кі;

die Béine ~ падагну́ць пад сябе́ но́гі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)