Verbum

Art f -, -en

1) род, від, гату́нак; паро́да;

néuer [álter] ~ но́вага [старо́га] узо́ру

2) спо́саб, мане́ра;

auf díese ~ (und Wéise) такі́м спо́сабам;

in séiner ~ па-сво́йму;

die ~ und Wéise спо́саб дзе́яння;

auf éigene ~ па-сво́йму

Schélle I f -, -n

1) бразго́тка, звано́чак

2) апляву́ха

3) pl нару́чнікі; кайданы́;

j-m ~n ánlegen надзява́ць нару́чнікі [кайданы́] каму́-н.

4) гл. Schellen pl;

◊

jéder hat séine ~ у ко́жнага свае́ дзіва́цтвы, ко́жны па-сво́йму з’язджа́е з глу́зду ко́жны дурэ́е па-сво́йму

Fáust f -, Fäuste кула́к;

auf éigene ~ сваі́м о́думам, самахо́ць, па-сво́йму;

die ~ bállen сціска́ць кула́к;

◊

das passt wie die ~ aufs Áuge ≅ гэ́та падыхо́дзіць як каро́ве сядло́

tánzen vt, vi танцава́ць, та́нчыць, скака́ць;

mir tanzt das Herz vor Fréude маё сэ́рца ра́дасна б’е́цца;

mir tanzt álles vor den Áugen у мяне́ кру́ціцца пе́рад вачы́ма;

aus der Réihe ~ рабі́ць па-сво́йму [на свой капы́л]

wálten vi (über A) панава́ць (над чым-н.); кірава́ць (чым-н.);

séines Ámtes ~ выко́нваць свае́ абавя́зкі;

schálten und ~ распараджа́цца па-сво́йму;

hier ~ die Natúrkräfte тут дзе́йнічаюць сі́лы прыро́ды;

Gnáde ~ lássen* шкадава́ць, мі́лаваць, лі́таваць, прабача́ць

Wésen n -s, -

1) су́тнасць

2) но́раў, паво́дзіны, хара́ктар;

sein ~ tréiben* распараджа́цца па-сво́йму

3) су́тнасць;

séinem ínnersten ~ nach па само́й сваёй су́тнасці;

das geméine ~ грама́дскія інтарэ́сы

4) быццё (зямное)

5) спра́ва

6):

viel ~(s) máchen aus [mit, von] j-m, aus [mit, von] etw. (D), um j-n, um etw. (A) падыма́ць мно́га шу́му [шумі́ху] вако́л каго́-н., вако́л чаго́-н.