сват м.

1. Bráutwerber m -s, -;

2. разм. (бацька зяця) der Váter des Schwíegersohnes; (бацька нявесткі) der Váter der Schwíegertochter;

ісці́ ў сваты́ zum Bráutwerbeabend [Verlóbungsfest] géhen*;

◊

ён мне ні сват, ні брат разм. ≅ er steht mir fern, er ist mir völlig fremd

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Héiratsvermittler m -s, - сват

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Bráutwerber m -s, - ша́фер; сват

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

matchmaker

[ˈmætʃ,meɪkər]

n.

1) сват -а m., сва́цьця f.

2) арганіза́тар спабо́рніцтваў, ко́нкурсаў

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Márschall m -s, Marschälle

1) вайск. ма́ршал

2) марша́лак, сват

3) гіст. го́фмаршалак

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)