саю́з м.
1. (адзінства) Bund m -(e)s, Bünde, Bündnis n -ses, -se;
2. (дзяржаўнае аб’яднанне) Bund m; Unión f -, -en;
Саю́з Саве́цкіх Сацыялісты́чных Рэспу́блік (СССР) гіст. die Unión der Sozialístischen Sowjétrepubliken (UdSSR);
3. (дружалюбнае аб’яднанне) Bündnis n; Alliánz f -, -en (папаўненне);
абаро́нчы саю́з Vertéidigungsbündnis n;
вайско́вы саю́з Militä́rbündnis n;
валю́тны саю́з Währungsunion f;
мы́тны саю́з Zóllunion f, Zóllverband m, Zóllbund m;
заключы́ць саю́з ein Bündnis schlíeßen* [éingehen*];
саю́з дзяржа́ў Stáatenbund m;
Свяшчэ́нны саю́з гіст. die Héilige Alliánz;
4. (арганізацыя, аб’яднанне) Veréinigung f -, -en; Verbánd m -(e)s, -bände, Veréin m -(e)s, -e;
прафесі́йны саю́з Gewérkschaftsverband m;
саю́з пісьме́ннікаў Schríftstellerverband m
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
Industríeverband m -(e)s, -verbände
1) прамысло́вы прафесіяна́льны саю́з
2) саю́з прамысло́ўцаў
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
coalesce
[,koʊəˈles]
v.i.
1) спалуча́цца, аб’ядно́ўвацца; зраста́цца
2) увахо́дзіць у саю́з, рабі́ць каалі́цыю
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
alliance
[əˈlaɪəns]
n.
1) згуртава́ньне, задзіно́чаньне n.; хаўру́с, саю́з -у m.
2) саю́зьнікі pl.
3) свая́цтва n.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Líga f -, Lígen
1) лі́га, саю́з
2) спарт. разра́д, клас
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
ally
I [əˈlaɪ]
1.
v.t. -lied, -lying
1) злуча́ць
to ally oneself — уступа́ць у хаўру́с, саю́з; заключа́ць умо́ву
2) Pass. быць зьвя́заным
Norwegian is nearly allied to Danish — Нарвэ́ская мо́ва ве́льмі блі́зкая да да́цкае
2.
v.i.
заключа́ць хаўру́с, саю́з
to ally against the common enemy — заключы́ць саю́з супро́ць супо́льнага во́рага
II [ˈælaɪ]
n., pl. -lies
1) хаўру́сьнік -а, саю́зьнік -а m.
2) памага́ты -ага; памо́чнік -а m., памо́чніца f.; прыхі́льнік -а m.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
confederation
[kən,fedəˈreɪʃən]
n.
1)
а) задзіно́чваньне, лучэ́ньне ў лі́гу
б) фэдэра́цыя f.
2) лі́га f., саю́з -у m., канфэдэра́цыя f.
•
- Confederation
- the Confederation
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
confederacy
[kənˈfedərəsi]
n., pl. -cies
1) канфэдэра́цыя f. (дзяржа́ваў або́ асо́баў)
2) кансьпіра́цыя, змо́ва f.
3) згуртава́ньне n., саю́з -у m., лі́га f.
•
- the Confederacy
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
аб’ядна́нне н.
1. (дзеянне) Veréinigung f -; Verbíndung f -; Zusámmenschluss m -es;
2. (саюз) Veréin m -(e)s, -e, Veréinigung f -, -en; Bund m -es, Bünde; Geméinschaft f -, -en
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
спа́йка ж.
1. тэх. Lötung f -, -en;
2. перан. (сувязь, саюз) Verbúndenheit f -, Zusámmenhalt m -(e)s; Solidarität f - (салідарнасць);
3. мед. Verwáchsung f -, -en, Kommissúr f -, -en
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)