раша́ць

1. (прыняць рашэнне) beschlíeßen* vt, entschéiden* vt; éinen Beschlúss fássen;

2. (развязваць) lösen vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

рашы́ць гл. рашаць

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

úmrechnnen vt

1) пералі́чваць

2) раша́ць зноў (задачу)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

knácken vt

1. лу́скаць, гры́зці (арэхі);

hárte Nüsse ~ раша́ць ця́жкую зада́чу;

éinen Géldschrank ~ разм. узлама́ць сейф

2. vi трашча́ць, хрусце́ць;

mit den Fíngern ~ пстры́каць па́льцамі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

verfügen

1. vt пастанаўля́ць, прадпі́сваць; юрыд. раша́ць;

er verfügte, dass… ён распарадзі́ўся, каб…

2. vi (über A) мець у сваі́м распараджэ́нні (што-н.)

3. ~, sich накіро́ўвацца, адпраўля́цца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Áufgabe f -, -n

1) зада́ча, зада́нне, уро́к

2) зда́ча (пісьма, багажу)

3) спыне́нне (справы), добраахво́тная адмо́ва

4) зада́ча, прабле́ма;

éine ~ lösen раша́ць зада́чу

5) шахм. зда́ча па́ртыі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

heráusbekommen* vt

1) (з намага́ннем) выця́гваць;

sein Geld ~ вярну́ць [вы́ручыць] свае́ гро́шы

2) (з ця́жкасцямі) раша́ць

3) разве́дваць, дазнава́цца;

ein Geständnis ~ вы́рваць прызна́нне

4) атры́мліваць рэ́шту

5) матэм. атрыма́ць у вы́ніку

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

áusmachen vt

1) склада́ць (у выніку);

das macht nichts aus гэ́та нічо́га не зна́чыць;

wíe viel macht es aus? ко́лькі гэ́та кашту́е?

2) выключа́ць (святло, газ); тушы́ць

3) дамаўля́цца

4) раша́ць;

das máchten sie miteinánder aus яны́ дамо́віліся аб гэ́тым

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

áuflösen

1. vt

1) развя́зваць, распуска́ць, расплята́ць (валасы)

2) раша́ць (ураўненне), выраша́ць (пытанне і г.д.);

die Klámmern ~ раскрыва́ць ду́жкі

3) хім. раствара́ць

4) касава́ць (дагавор)

5) распуска́ць (арганізацыю і г.д.); расфармірава́ць (вайсковую часць і да т.п.)

2. ~, sich

1) раствара́цца;

sich in Tränen ~ залі́цца сляза́мі

2) вы́рашыцца;

die Sáche löste sich von selbst auf спра́ва вы́рашылася сама́ па сабе́

3) (сама)распуска́цца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

lösen

1. vt

1) развя́зваць;

den Knóten ~ развяза́ць ву́зел

2) скасава́ць (дагавор)

3) раша́ць (задачу); выраша́ць (спрэчкі);

die Zwéifel ~ разагна́ць сумне́нні

4) хім. раствара́ць

5) браць (білет на цягнік і да т.п.)

2. ~, sich

1. вайск. адрыва́цца, адыхо́дзіць, адступа́ць

2) (von D) расстава́цца (з кім-н.)

3) адмежава́цца, адарва́цца

4):

er löste sich aus der Erstárrung здранцве́нне [аняме́нне] у яго́ прайшло́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)