verfügen

1. vt пастанаўля́ць, прадпі́сваць; юрыд. раша́ць;

er verfügte, dass… ён распарадзі́ўся, каб…

2. vi (über A) мець у сваі́м распараджэ́нні (што-н.)

3. ~, sich накіро́ўвацца, адпраўля́цца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)