прытупі́ць

1. (нож і г. д.) stumpf máchen; ábstumpfen vt;

2. перан. ábstumpfen vt; schwächen vt (аслабіць)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

прытупля́ць гл. прытупіць

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ábbrauchen vt зно́шваць (адзенне);

ein Wérkzeug ~ прытупі́ць інструме́нт

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ábnutzen, ábnützen

1. vt зно́шваць (вопратку); прытупля́ць;

ein Mésser ~ прытупі́ць нож

2. ~, sich зно́швацца; прытупля́цца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)