прытрыма́ць, прытры́мваць, прытры́мліваць

1. (zurück)hálten* vt, fésthalten* vt;

2. (захаваць):

прытрыма́ць гро́шы Geld zurückhalten* [zusámmenhalten*], kein Geld áusgeben*;

◊

прытрыма́ць язы́к разм. die Zúnge im Záum(e) hálten*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

zähmen

1. vt

1) прыруча́ць

2) перан. утаймо́ўваць, уціхамі́рваць;

séine Zúnge ~ прытрыма́ць язы́к;

séine Úngeduld ~ стрыма́ць сваё нецярпе́нне

2. ~, sich стрыма́ць сябе́, уціхамі́рыцца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)