прысвае́нне н.
1. Áneignung f -; Besítzergreifung f -; Unterschlágung f -;
прысвае́нне дада́най ва́ртасці эк. Áneignung von Méhrwert;
прысвае́нне ўла́ды паліт. Ámtsanmaßung;
прысвае́нне дзяржа́ўнай маёмасці юрыд. Unterschlágung stáatlichen Éigentums;
прысвае́нне знахо́дкі Fúndunterschlagung f -;
2. (імені, звання) Verléihung f -, Zúerkennung f -;
прысвае́нне ганаро́вага зва́ння Zúerkennung [Verléihung] éines Éhrentitels;
прысвае́нне чарго́вага вайско́вага зва́ння вайск. Beförderung zum nächsten Díenstgrad
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
Zúeignung f - прысвячэ́нне, прысвае́нне
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Áneignung f -, -en
1) прысвае́нне, захо́п; акупа́цыя
2) засвае́нне, авало́данне
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Verléihung f -, -en
1) пазы́ка, прака́т
2) узнагаро́джанне (ордэнам); прысуджэ́нне (прэміі); прысвае́нне (звання)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
zu=
аддз. дзеясл. прыстаўка, указвае на:
1) напрамак куды-н: zúfließen* прыплыва́ць, прыцяка́ць
2) закрыццё: zúmachen зачыня́ць
3) дабаўленне: zúgießen* даліва́ць
4) прысваенне, прыпісванне чаго-н.: j-m etw. zúsprechen* прысво́іць каму́-н. што-н.; zúschreiben* прыпі́сваць
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)