Verbum

dazútun* vt прыбаўля́ць, дабаўля́ць

náchlegen vt падкла́дваць, дабаўля́ць, прыбаўля́ць

béifügen vt (D) дадава́ць (да чаго-н.); прыбаўля́ць (што-н. да чаго-н.)

zúnehmen*

1. vi

1) павялі́чвацца, прыбыва́ць (пра ваду); узмацня́цца, узраста́ць;

an Verstánd ~ паразумне́ць, стаць разумне́йшым

2):

an Gewícht ~ паўне́ць; прыбаўля́цца ў вазе́

2. vt

1) прыбаўля́ць, далуча́ць, браць дадатко́ва

2) прыбаўля́ць у вазе́;

er hat zwei Kílo zúgenommen ён папра́віўся на два кілагра́мы

zúsetzen

1. vt дадава́ць, прыбаўля́ць

2. vi (D)

1):

dem Féinde schwer ~ нане́сці праці́ўніку вялі́кія стра́ты

2) насяда́ць; дакуча́ць [назаля́ць] каму́-н. (пытаннямі)

zúrechnen vt

1) прылі́чваць; прыбаўля́ць; налі́чваць (працэнты)

2) (D) прылі́чваць, адно́сіць (каго-н. да каго-н., чаго-н.)

3) (D) прыпі́сваць (памылку і г.д. каму-н.)

zúschießen*

1. vi (s) (auf A) кі́нуцца (стрымгалоў) (да каго-н.,чаго-н.)

2. vt дабаўля́ць (грошы); прыбаўля́ць;

j-m éinen wütenden Blick ~ кі́нуць на каго́-н. лю́ты по́зірк

náchtragen* vt

1) (j-m) насі́ць (што-н. за кім-н.)

2) уно́сіць дадатко́ва, прыбаўля́ць

3) (j-m) не дарава́ць (чаго-н. каму-н.), быць злапа́мятным (у адносінах да каго-н.)

zúlegen

1. vt

1) даклада́ць, дадава́ць, прыбаўля́ць

2):

sich (D) etw. ~ набы́ць што-н., абзаве́сціся чым-н.; прысво́іць што-н.

2. vi:

der Läufer hat (an Témpo) zúgelegt бягу́н паско́рыў тэмп

zúschlagen*

1. vt

1) закало́чваць, забіва́ць

2) зачыня́ць (з трэскам), зачыня́ць

3) камерц. прыбаўля́ць, дапла́чваць

4) (j-m) штурхну́ць, кі́нуць, пасла́ць удара́м (што-н. каму-н.)

5) (j-m) прырэ́заць (зямлю каму-н.)

2. vi (auf A) накі́нуцца з кулака́мі (на каго-н.)