пратэста́нт м. рэл. Protestánt m -en, -en

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Protestánt m -en, -en рэл. пратэста́нт

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

protestant

[ˈprɑ:tɪstənt]

n.

той, хто пратэсту́е, пратэста́нт -а m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Nonconformist

(у Анге́льшчыне) пратэста́нт, які́ не нале́жыць да англіка́нскае царквы́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

evangelic

[,i:vænˈdʒəlɪk]

1.

adj.

1) эва́нгельскі, эвангелі́чны

2) пратэста́нцкі

2.

n.

пратэста́нт -а m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Protestant

[ˈprɑ:tɪstənt]

1.

n.

пратэста́нт -а m.

2.

adj.

1) пратэста́нцкі

2) protestant — які́ пратэсту́е

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)