прадпіса́нне н. Vórschrift f -, -en, Ánordnung f -, -en, Verórdnung f -, -en;

сакрэ́тнае прадпіса́нне Gehéimbefehl m -s, -e;

выко́нваць прадпіса́нні ўрача die ärztlichen Vórschriften befólgen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Wéisung f -, -en указа́нне, прадпіса́нне, дырэкты́ва

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Diktát n -s, -e

1) дыкто́ўка;

nach ~ пад дыкто́ўку

2) зага́д, прадпіса́нне, дыкта́т

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Gestéllungsbefehl n -es, -e уст., вайск. мабілізацы́йнае прадпіса́нне, зага́д з’яві́цца (на прызыўны пункт)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Rezépt n -s, -e

1) рэцэ́пт; прадпіса́нне ле́кара [до́ктара]

2) кул. рэцэ́пт, спо́саб гатава́ння

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Verórdnung f -, -en пастано́ва, прадпіса́нне, зага́д;

éine ~ verábschieden прыня́ць [зацве́рдзіць] пастано́ву

2) мед. рэцэ́пт, назначэ́нне

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

інстру́кцыя ж. Instruktión f -, -en; Díenstanweisung f -, -en; Ánleitung f -, -en; Vórschrift f -, -en (прадпісанне);

паво́дле інстру́кцыі laut Wéisung [Instruktión]; instruktiónsgemäß; vórschriftsmäßig;

кірава́цца інстру́кцыяй sich nach der Vórschrift ríchten

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Fórmel f -, -n фо́рмула; прадпіса́нне;

in éine féste ~ fássen вы́разіць пэўнай фо́рмай;

auf éine kúrze ~ gebrácht адны́м сло́вам, караце́й ка́жучы

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Vórschrift f -, -en

1) прадпіса́нне, зага́д, інстру́кцыя;

nach ~ па прадпіса́нні [палажэ́нні, стату́ту]

2) палажэ́нне, стату́т;

j-m ~en máchen дава́ць прадпіса́нні каму́-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

назначэ́нне н. разм.

1. (вызначэнне) Bestímmung -, -en, Féstsetzung f -, -en;

назначэ́нне тэ́рміну die Féstsetzung des Termíns;

назначэ́нне вы́бараў die Áusschreibung [die Ánsetzung] der Wáhlen;

2. (на пасаду) Ernénnung f -, -en, Bestímmung f -, -en, Nominíerung f -, -en; Berúfung f -;

3. (прадпісанне доктара) Vórschrift -, -en, Verórdnung f -, -en;

4. (мэта прызначэння) Bestímmung f -, -en, Zweck m -(e)s, -e; гл. прызначэнне

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)