прававы́ Réchts-; jurístisch;

прававы́я ўстано́вы réchtliche Éinrichtingen, jurístische Institutiónen;

прававы́ пара́дак Réchtsordnung f -;

прававы́я но́рмы Réchtsnormen pl;

прававы́ бок спра́вы die réchtliche Séite der Ángelegenheit

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

дагаво́рна-прававы́ юрыд. vertrágsrechtlich

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

vertrágsrechtlich a дагаво́рна-прававы́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

political

[pəˈlɪtɪkəl]

adj.

паліты́чны; грамадзя́нска-прававы́

political machinery — дзяржа́ўны апара́т

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ста́тус м. юрыд. Státus m -;

прававы́ ста́тус Réchtsstatus m, Réchtsstellung f -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

réchtlich

1. a

1) зако́нны

2) прававы́, юрыды́чны

2. adv

1) юрыды́чна, з пу́нкту по́гляду пра́ва

2) сумле́нна

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

зако́нны gesétzlich, réchtmäßig, réchtsgültig; legitím; Gesétz(es)-, Réchts-; réchtsverbindlich (пра шлюб); réchtlich (прававы);

быць зако́нным zu Recht bestéhen*;

зако́нная сі́ла Gesétzeskraft f -, Réchtskraft f;

зако́нны ўлада́льнік réchtmäßiger Besítzer;

зако́нным пара́дкам auf gesétzlichem [legitímem] Wége

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)