Verbum

перасялі́ць

1. úmsiedeln vt;

2. (каго-н. на іншую кватэру) j-m éine néue Wóhnung zúweisen*, j-n in éiner ánderen Wóhnung únterbringen*

вы́селіць úmsiedeln vt (перасяліць), exmittíeren vt (прымусова – з кватэры); áusweisen* vt (з населенага пункта)