перарва́ць

1. (нітку і г. д.) zerréißen* vt;

2. разм. (перапыніць) unterbréchen* vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

breast the tape

перарва́ць фі́нішную сту́жку

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

abrúpt a

1) адры́вісты, няскла́дны, нязвя́зны

2) рапто́ўны, рэ́зкі;

etw. ~ unterbréchen* рапто́ўна што-н. перарва́ць [перапыні́ць]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ábbrechen*

1. vt

1) адло́мваць

2) зно́сіць

3) перарва́ць, спыні́ць

2. vi (s)

1) адлама́цца

2) спыня́цца, абрыва́цца, канча́цца;

das Gespräch brach kurz ab размо́ва адра́зу перапыні́лася

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

спыні́ць, спыня́ць

1. stóppen vt, zum Stéhen [Stíllstand] bríngen*; ánhalten* vt (машыну); unterbréchen* vt (перарваць); éine Unterbréchung hervórrufen* (часова);

спыні́ць крывацёк das Blut stíllen;

2. (затрымаць) áufhalten* vt, ánhalten* vt, ábbremsen vt, zurückhalten* vt;

3. (засяродзіць) ríchten vt, lénken vt, konzentríeren vt;

спыні́ць по́гляд на кім-н. den Blick auf j-n (A) héften [ríchten]

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)