bbrechen*

1. vt

1) адло́мваць

2) зно́сіць

3) перарва́ць, спыні́ць

2. vi (s)

1) адлама́цца

2) спыня́цца, абрыва́цца, канча́цца;

das Gespräch brach kurz ab размо́ва адра́зу перапыні́лася

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)