unterbínden* I vt
1) перавяза́ць
2) перашкаджа́ць (чаму-н.), паралізава́ць (што-н.)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
bandage
[ˈbændɪdʒ]
1.
n.
бінт -а́ m.; банда́ж -а́ m.; павя́зка f. (на во́ка)
2.
v.t.
завя́зваць, перавяза́ць, бінтава́ць
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
wound
I [wu:nd]
n.
1) ра́на f.
to dress a wound — перавяза́ць ра́ну
2) пашко́джаньне
II [wu:nd]
v.t.
ра́ніць, Figur. пара́ніць
His unkind words wounded her — Яго́ныя зло́сныя сло́вы пара́нілі ёй душу́
3. [waʊnd]
v., p.t., p.p. of wind
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
сцягну́ць
1. (туга перавязаць) zusámmenziehen* vt, fest bínden*, zúschnüren vt;
2. (войскі) zusámmenziehen* vt;
3. (зняць адкуль-н.) herúnterziehen* vt;
4. разм. (скрасці) stéhlen* vt, stíbitzen vt, kláuen vt;
5. безас., разм. zusámmenziehen* vt, zusámmenkrampfen vt, krümmen vt (пра сутаргу);
яму́ сцягну́ла руку́ er hat(te) éinen Krampf im Arm;
ад хо́ладу сцягну́ла па́льцы die Fínger sind steif vor Kälte;
6. (сабраць у адным месцы) zusámmenschleppen vt;
7. (зрушыць) ábziehen* vt, wégziehen* vt, zur Seite rücken
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
band
I [bænd]
1.
n.
1) гру́па f. (людзе́й); ба́нда, ша́йка f.
a band of robbers — ба́нда рабаўніко́ў
2) згра́я f.
a band of wild dogs — згра́я дзікі́х саба́каў
3) арке́стра f. (асаблі́ва духава́я), гурт -а́ m
4) ста́так -ку m., чарада́ f.
2.
v.
зьбіра́ць у гру́пу
II [bænd]
1.
n.
1) сту́жка f., та́сьма, тасёмка f., паясо́к -ка́ m.
2) павя́зка f.; абру́ч -а m.
3) паласа́, зо́на f.
4) беражо́к, шлячо́к -ка́ m.
a white cup with a gold band — бе́лы ку́бак з залаты́м беражко́м
5) пярсьцёнак -ка m. (шлю́бны)
2.
v.t.
перавяза́ць; бінтава́ць
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
tie
[taɪ]
1.
v., tied, tying
1) зьвя́зваць, перавя́зваць, перавя́заць; прывя́зваць
to tie a package — зьвяза́ць паку́нак
to tie a dog to a tree — прывяза́ць саба́ку да дрэ́ва
2) завя́зваць
tie one’s apron strings — завяза́ць матузы́ фартуха́
to tie one’s shoes — зашнурава́ць чараві́кі
3) Figur. быць зьвя́заным, прывя́заным
to be tied to one’s job — быць зьвя́заным пра́цай
4) атрыма́ць нічы́йны вы́нік
The two teams tied — Кама́нды згуля́лі ўнічыю́
2.
n.
1) ву́зел -ла́ m.
2) шнуро́к -ка́ m., вяро́ўка, пры́вязь f.
3) бант -а m.
4) га́льштук -а m.
5) су́вязь f.; по́вязі pl. only
family ties — сяме́йныя по́вязі
6) шпа́ла f. (на чыгу́нцы)
7) ро́ўная ко́лькасьць галасо́ў; нічыя́ f., ро́зыгрыш -у m. (у гульні́)
•
- tie down
- tie in
- tie up
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)