перабяга́ць гл. перабегчы

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

überlaufen* I vi (s)

1) пераліва́цца (цераз край) (пра вадкасць, колер.)

2) (zu D) перабяга́ць, перахо́дзіць (да каго-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

defect

1. [ˈdi:fekt]

n.

1) зага́на, хі́ба f., дэфэ́кт, брак -у m.

2) няста́ча f., недахо́п -у m.

2. [dɪˈfekt]

v.

пакіда́ць (сваю́ краі́ну), перахо́дзіць, перабяга́ць (у і́ншую па́ртыю, гру́пу); уцяка́ць у і́ншую краі́ну

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)