падхапі́ць

1. (падняць) hóchheben* аддз. vt;

2. (злавіць) áuffangen* vt; im Flug fássen;

3. (падтрымаць):

падхапі́ць ініцыяты́ву die Initiatíve unterstützen;

4. (схапіць хваробу) sich (D) zúziehen*;

падхапі́ць на́смарк sich (D) éinen Schnúpfen hólen;

5. (пачаць падпяваць) in den Chor [k-] éinstimmen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

áufgreifen*

1. vt

1) падхо́пліваць, падхва́тваць;

éinen Vórschlag ~ падхапі́ць прапано́ву

2) схапі́ць (злодзея)

2. vi напа́сці на след

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ánfassen vt

1. схапі́ць (што-н.); бра́цца (за што-н.); дакрана́цца (да чаго-н.);

von únten ~ падхапі́ць зні́зу

2. ~, sich узя́ць адзі́н аднаго́ за руку́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)