unknown

[ʌnˈnoʊn]

1.

adj.

няве́дамы, невядо́мы; незнаёмы, чужы́, недасьле́даваны

an unknown country — няве́дамы край

2.

n.

1) невядо́мы -ага m., невядо́мая f. (пра асо́бу); невядо́мае n. (пра рэч)

2) Math. невядо́мае n.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Frémdwort n -(e)s, -wörter лінгв.

1) заме́жнае сло́ва

2) невядо́мае сло́ва

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

X, x

[eks]

n., X's, x’s

1) два́ццаць чацьве́ртая лі́тара анге́льскага альфабэ́ту

2) Math. ікс (невядо́мае ў раўна́ньнях)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Y, y

[waɪ]

n. Y's, y’s

1) два́ццаць пя́тая лі́тара анге́льскага альфабэ́ту, і́грэк

2) Math. і́грэк (невядо́мае ў раўна́ньнях)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Z, z

[zi:]

n. Z's or z’s

1) два́ццаць шо́стая, апо́шняя лі́тара анге́льскага альфабэ́ту

2) Math. зэт (невядо́мае ў раўна́ньнях)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

fórtschaffen vt

1) прыма́ць, выно́сіць, выво́зіць

2) устараня́ць, выдаля́ць

3):

éine únbekannte Größe ~ матэм. вы́ключыць невядо́мае (з ураўнення)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

вызнача́ць, вы́значыць

1. (высветліць невядомае) ergründen vt, klárstellen аддз. vt, (áuf)klären vt, ins Réine bríngen*;

2. (устанавіць) bestímmen vt, féststellen аддз. vt;

вы́значыць тэ́рмін die Frist bestímmen;

вы́значыць узро́ст das Álter (áb)schätzen;

3. (абумовіць) bedíngen vt, hervórrufen* vt;

вы́значаны bedíngt (чым-н. durch A);

вы́значаны ча́сам zéitbedingt;

4. (абазначыць) markíeren vt, kénntlich máchen (чым-н. durch A);

5. (вынесці рашэнне, пастанову) beschlíeßen* vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Sprung I m -(e)s, -Sprünge скачо́к; вайск. перабе́жка, кідо́к;

~ mit Ánlauf скачо́к з разбе́гу;

zum ~ ánsetzen падрыхтава́цца да скачка́, разбе́гчыся (каб скокнуць); пачына́ць;

ein ~ ins Dúnkel скачо́к у невядо́мае;

◊

auf dem ~e stéhen* [sein] wégzugehen быць гато́вым [наме́рвацца] пайсці́;

er kann kéine gróßen Sprünge máchen ён не мо́жа дазво́ліць сабе́ вялі́кіх выда́ткаў;

krúmme Sprünge máchen віля́ць, выкру́чвацца;

auf éinen ~ на хвілі́нку

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)