нахлусі́ць

1. (viel) lügen* vi;

2. разм. (дапусціць памылку) (éinen) Féhler máchen;

нахлусі́ць у перакла́дзе falsch übersétzen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

zusámmenlügen* vt ≅ нахлусі́ць сем карабо́ў [цэ́лы мех]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

vórreden vt

1) нагавары́ць, нахлусі́ць

2) перако́нваць, унуша́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

vórlügen* vt (j-m) нахлусі́ць, намані́ць (каму-н. што-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

versóhlen vt

1) падшыва́ць абу́так, рабі́ць падэ́швы

2) разм. адлупцава́ць;

j-m etw. ~ разм. нахлусі́ць каму́-н. што-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Jácke f -, -n ку́ртка; ко́фта;

◊

die ~ voll kríegen фам. атрыма́ць па вуша́х;

das ist die álte ~! перан. гэ́та стара́я гісто́рыя [прыго́да]!;

j-m die ~ voll háuen* [áusklopfen], j-m eins auf die ~ gében* разм. пабі́ць каго́-н.;

j-m die ~ voll lügen* ≅ нахлу́сіць каму́-н. цэ́лы мех

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)